۴

29mmwau.jpg

به بی نهایتی می اندیشم

که وعده گاه دو خط موازی ست.

مريم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

سیاه و سفید...

دنیا را رنگی نمی بیند

او که هنوز زنده است

در انتظار مرگ

فريبا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

گوسفند قربانی آماده است

زود تر بیا...

انتظار

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

قطار ناپدید شد...

و رفته ای و من هنوز باور نکرده ام...

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

سوت قطار هم خواب انتظارم را

بیدار نمی کند...

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من پشت کرده ام به همهء قطارها...

نشسته ام که بیایی

پیاده..........

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می دانم...

زمانی که تمام سنگریزه ها را بشمرم....

.....تو می آیی........

انتظار

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انتظار سیب سرخی

که بین من و تو

تقسیم شده است.

سعيدي راد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در راه ابدیتم

به چشمم نمی آید

بوته خاری استوار در کنار جاده نظرم را جلب می کند

علي يوسفي

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همین جا می نشینم

یا خودت بر می گردی

یا قطارت...

رضا سامي

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه راه...نه درختها...و نه من...

هیچکدام یکدیگر را یاری نکردیم

بچه درويش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خود کشی بر روی ریلهایی که

هرگز قطاری از روی آن نمی گذرد.

بچه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه تو!...و نه او!...

من فصل مشترک این دو خط موازیم

بچه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

احمقانه است

نشستن در میان دو خط موازی

که هیچ گاه به هم نمی رسند

/ 32 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
صاحب کريمزاده پاريزی

سوت اشفته قطاري به مسافر ابديت ميانديشد نشسته در راه

علی درويشی

هميشه دركابوس ها ترني از رويم رد شده است . امروز پايان كابوس هايم خواهد بود

سيدعباس

مرا به عشق محالم شما ببرید موازی های به هم رسیده.

منصور

چه طولانی خطی دشت و درخت و زير آفتاب قطار رسيد! فرار ....

فريبا

چه آفتاب قشنگی امروز که می خواهم بميرم ... فريبا

هيلا

پشت به قطار بی اعتنا به روبرو هنوز چشم ـ زندگی داری ای مرد

سايانی

قطار از هر سو که بيايد دل سختی دارد ساياني ***

هيلا

در پايان شعر من علامت سوالی نيست.لطفا علامت سوال را برداريد.

مهدی معارف

سلام حسين عزيز اول از همه واقعا منو ببخش به خاطر دير سرزدنم چند بار هم ميخواستم نظر دم اما اين پنجره ی نظر باز نميشد کاش تو همون بلاگفا ميساختی و دوم: ----- بلند شو قطار آنقدر حقير نيست که يک ضعيف نا اميد را بکشد... --- شاد و در پناه حق بمانی

هيلا

متشکرم بزرگواريد