۴
ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/٢٦ 

به بی نهایتی می اندیشم

که وعده گاه دو خط موازی ست.

مريم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

سیاه و سفید...

دنیا را رنگی نمی بیند

او که هنوز زنده است

در انتظار مرگ

فريبا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

گوسفند قربانی آماده است

زود تر بیا...

انتظار

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

قطار ناپدید شد...

و رفته ای و من هنوز باور نکرده ام...

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

سوت قطار هم خواب انتظارم را

بیدار نمی کند...

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من پشت کرده ام به همهء قطارها...

نشسته ام که بیایی

پیاده..........

انتظار

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می دانم...

زمانی که تمام سنگریزه ها را بشمرم....

.....تو می آیی........

انتظار

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انتظار سیب سرخی

که بین من و تو

تقسیم شده است.

سعيدي راد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در راه ابدیتم

به چشمم نمی آید

بوته خاری استوار در کنار جاده نظرم را جلب می کند

علي يوسفي

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همین جا می نشینم

یا خودت بر می گردی

یا قطارت...

رضا سامي

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه راه...نه درختها...و نه من...

هیچکدام یکدیگر را یاری نکردیم

بچه درويش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خود کشی بر روی ریلهایی که

هرگز قطاری از روی آن نمی گذرد.

بچه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نه تو!...و نه او!...

من فصل مشترک این دو خط موازیم

بچه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

احمقانه است

نشستن در میان دو خط موازی

که هیچ گاه به هم نمی رسند

بچه درویش

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

پشت به قطار

بي اعتنا به روبرو

هنوز

چشم زندگي داري

 اي مرد

هيلا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

چه آفتاب قشنگي

امروز كه مي خواهم بميرم...

فريبا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

چه طولاني خطي

دشت و درخت و زير آفتاب

قطار رسيد! فرار...

منصور

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

مرا به عشق محالم شما ببريد

موازي هاي به هم رسيده

سيد عباس شرفي

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

هميشه در كابوس ها

ترني از رويم رد شده است.

امروز

پايان كابوس هايم خواهد بود

علي درويشي

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

ريل رفت

و انسان در عصر آهن

زمين گير

پي نوشت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

اين منم

نشسته در راه ابديت

به بوتهء استوار چشم دوخته ام

علي يوسفي

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

سوت آشفتهء قطاري

به مسافر ابديت مي انديشد نشسته در راه

پاريزي  صاحب كريم زاده 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بي قرار تو بودن

حق من است

مي دانم!

گفته اي :

            غروب مي رسم.

حسين مصطفي پور

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قطار

از هر سو كه بيايد

دل سختي دارد

ساياني

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

درختها ساكت ايستاده اند

_ كي قطار سر نوشت مي رسد؟

مرد زير لب به ريلهاي خسته گفت

م‍ژگان بانو

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


کلمات کلیدی: