۱۶
ساعت ٢:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/٢۱ 

نوشتم نامت را

سبز شد

دیوار

**********

به کجا می رود این سبزه ی گمراه!

**********

اشک من و

کوچه ی تنهایی و

پیچک پیچیده به دیوار.......

**********

و کوچه جای امنی نبود

برای سبز شدن

دست به سینه ی دیوار می بریم

**********

دارد مسیر اشکم را می گیرد

و می آید باز

**********

بر شانه ی دیوار گریستیم

سبز شد

یادمان را

انتظار...انتظار

**********

امتداد سبز دستان تو را

می بینم از این سوی دیوار

رهگذر کوچه مهتاب

**********

در انتهای خرابه

خانه ایست

دیوارهایش پیچک

سقفش شیروانی

ساکنینش؟!

چه می دانم

شاید

انسان

فریبا

 


کلمات کلیدی: