۱۵
ساعت ٤:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱٤ 

در گشایش پلک ابر

خنده های نگاه

رنگ می بازد

گم کرده مادری ست

میوه ی نور

 

پرنده

**********

زمان

خشک می شود

انتظار باقی...

 

پرنده

**********

چه سعادتی...!

در خانه ی خویش

بر دار شدن

 

پرنده

**********

بهار که می شود

آبی آسمان گل می اندازد

خوش به حال چشمان تماشا

 

مهرسا 

**********

هنوز تمام وجود خشکیده اش

منتظر است

دست های دخترک باغبان را

 

رضا سامی 

**********

چون ترک بر نداشت

جا ماند

خشکید

انار دلم

 

رضا سامی 

**********

می چینمت از درخت

و از سقوط نمی ترسم

می خواهم زمین را تجربه کنم

بهشت را که دیده ام!

 

فریبا 

**********

پوسیدن و خشکیدن

تاوان عشق

              سنگین است

 

حسین مصطفی پور 

 


کلمات کلیدی: